Vakantie

Lieve allemaal,

Al sinds twee weken is het vakantie voor de kinderen van de kleuterschool. Wij hebben echter niet stilgezeten. We geven nu computerles aan de examenkandidaten van de middelbare school. Ze hebben geen high-tech computerlokalen, maar gelukkig zijn er voor iedere klas wel een aantal laptops beschikbaar. Wat we moeten leren is erg simpel. De meeste leerlingen hebben nog nooit met een computer gewerkt, dus een paar zinnen typen vinden ze al lastig. Gelukkig zijn ze gemotiveerd, waardoor het lesgeven voor ons erg leuk wordt. Daarnaast zijn Joly en Margot gestart met het geven van toneel- en dansles. Dit is echt geweldig. Iedere les zijn er weer meer kinderen aanwezig, dus blijkbaar doen we het goed. We zijn bezig met een dans die ze (na nog hard oefenen) kunnen uitvoeren op een podium. Sal is ondertussen met wat kinderen bezig om een volleybalveld te prepareren. Het gras moet eerst handmatig gewiekt worden, maar hopelijk kunnen de volleyballessen snel beginnen.

Van onze vrije tijd in de weekeinden maken we goed gebruik. Afgelopen week zijn we nog verder naar het noorden van Ghana gereisd. We zijn midden in de nacht met de bus vertrokken naar Tamale. Om vier uur zou de bus ons oppikken langs de kant van de weg. Na een uur wachten in de regen (dat viel nog mee) kwam de bus. In het donker, piepend en schuddend reden we door het onweer. We kregen alle drie de associatie met de griezelbus. Gelukkig waren we niet bang en kwamen we vijf uur later aan in Tamale. Hier hebben we snel onze verlengde visums opgehaald, om vervolgens met de trotro door te reizen naar Bolgatanga. Trotro’s vertrekken niet op een vaste tijd, maar wanneer het busje vol zit. Vol blijkt echter een relatief begrip; in een volkswagenbusje worden makkelijk 20 man gepropt. We waren dan ook blij (met name Sal) toen we in Bolgatanga eindelijk onze benen konden strekken.

Bolgatanga is meer stedelijk dan Bole. Overal proberen taxichauffeurs je in de auto te sleuren en verkopers je van alles en nog wat aan te smeren. Ook het open riool en straatbeeld zijn duidelijk smeriger. Gelukkig konden we overnachten in een schoon hotel, omringd door een prachtige tuin. We hebben hier de eerste avond gegeten en vielen daarna als een blok in slaap. De volgende ochtend zijn we op tijd vertrokken naar Paga, dat grenst aan Burkina Faso. In Paga hebben we met gevaar voor eigen leven op een krokodil gezeten. Gelukkig besloot hij ons te sparen en alleen een kippetje te verslinden. In één hap was het kippetje verdwenen. Daarna hebben we een slavenkamp bezocht. Dit was erg indrukwekkend. We hadden iets van een gebouw verwacht, maar er waren alleen veel stenen en de brandende zon. De slaven aten uit kommetjes die ze zelf uit de stenen hadden geslepen en werden gestraft door 24 uur zonder drinken vastgebonden te worden op een ‘punishment rock’.

Toen we weer terug waren in Bolgatanga zijn we naar de markt geweest. Deze markt is gigantisch en staat bekend om de leerbewerking. Natuurlijk konden we (vooral de dames) het niet laten om wat in te slaan. We waren al de hele dag onderweg en op een gegeven moment moest er geplast worden. Daar sta je dan in een vreemde Ghanese stad. We vroegen een meisje of ze ons de weg kon wijzen. Het is moeilijk te omschrijven hoe smerig de openbare toiletten waren, maar Joly hoefde spontaan niet meer naar de wc. ‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten in een restaurantje. Hier kwamen we twee andere Nederlandse vrijwilligers en hun Ghanese collega’s tegen. Ze waren van plan om uit te gaan. Natuurlijk konden we de kans om het Ghanese nachtleven te leren kennen niet laten schieten. De club was helaas niet om de hoek en voor we het wisten zaten we bij de Ghanezen achterop de scooter. In de club was het ontzettend gezellig en werd er de hele avond ‘shake that ass’ muziek gedraaid. De Ghanezen die overdag ontzettend preuts zijn, gingen in de club helemaal los. In vergelijking met hen, leken wij maar stijve harken. Toch hebben we tot in de late uurtjes gedanst. De volgende ochtend was zwaar. Na twee uur slaap moesten we alweer wachten op de trotro. De reis verliep gelukkig voorspoedig en zondagavond waren we nog voor het eten weer thuis.

Deze week stond natuurlijk in het teken van de nieuwe koning. Ook wij hebben een klein feestje gevierd, met rood-wit-blauwe balonnen, oranje gezichten, dropjes en wijn.

Liefs van ons,

p.s Sal heeft sinds vandaag een nieuw kapsel: ‘coupe du soleil’.